De schrijfster
Van klussen naar schrijven
Na het opstaan drentel ik graag wat in en om het huis . Dit heb ik nodig voordat ik mijzelf in de klusstand zet. Klusstand betekent doen. De trap in de hal straalt inmiddels te midden van de hoogglans deuren. Maar ai, dat shabby raampje erachter…vervallen schilderwerk, roestvlekken… ziet er niet uit. Dit raampje is speciaal: een schilder moet hiervoor elastisch kunnen bewegen. Het is er ooit als eerste ingezet en vervolgens is de trap naar zolder er half overheen gebouwd. Uhhm, nog niet echt zin.
Ik loop langs de logeerkamer en kijk naar binnen. Ohh, wat mooi... ik zie de ochtendzon schuin naar binnen schijnen. Wat een prachtig licht op de oude robuuste ‘kloostertafel’. Deze kreeg ik van mijn dierbare collega Edith. ‘Deze tafel is zo vaak met mij mee verhuist, nu mag ie gaan en ik moest aan jouw Franse avontuur denken’, zo zei ze. Ik ben er blij mee. Dit betekent meer dan een passende tafel in onze Franse maison. Haar support, liefde en vriendschap zit in deze tafel. Een echte schrijverstafel, denk ik. Inspiratie begint te kriebelen en ik ga zitten. Dat klussen kan vanmiddag ook nog.
Ik herinner me onze eerste weken op Bellerive. Grote broer logeerde in deze kamer. Daarna veranderde het in een groot materialen- en opslaghok. In maart ontdekten we dat muizen heerlijk hadden geknabbeld aan de matras met opgestapelde tuinstoelkussens. Klussen in april/mei bracht deze sfeervolle logeerkamer. Wat er in een jaar niet allemaal kan gebeuren!
En nu dan achter de ‘kloostertafel’. Wie weet hoeveel nonnen aan deze tafel zaten … in contemplatie lezend of schrijvend. Graag zou ik in een tijdmachine kruipen en de geschiedenis van deze tafel volgen. Vanaf de boom die gekapt wordt, de timmerman die het in elkaar zet tot aan de plekken waar hij gestaan heeft. En dan de levensverhalen van al die mensen die aan deze tafel zaten. Je merkt het: ik kan rijkelijk fantaseren.
Ik ben één van de vele mensen met een half afgeschreven boek in de computer :) Gaat er nooit meer komen. Dat is niet erg, mijn ego en ik zitten er niet mee. Losgelaten. Na een aantal weken Bellerive ontstaan vanuit de ontspanning leuke verhalen die geschreven willen worden.
De schrijfster heeft met dit Franse avontuur genoeg materiaal voorhanden. Het is een avontuur waarover we allebei zeggen:
het leven is om geleefd te worden en dat doen we!
PS1. Schrijvers en andere kunstenaars: wees welkom!
Als individuele gast, maar ook als groep(je) kun je neerstrijken op het landgoed van Bellerive. In de ochtendzon voor het huis, bij de stromende rivier of onder de ruisende populieren bomen. Ruimte genoeg! Neem contact met ons op voor de mogelijkheden.
PS.2 Twee jaar na dit opwellend schrijvers instinct is er flink verbouwd. De logeerkamer en de kleine voorkamer zijn veranderd tot één aangename woon-eetkamer. De vroege ochtendzon schijnt nu op de eettafel. Op de plaats van het raam is een deur met directe toegang tot de achtertuin. Gasten maken daar veel gebruik van!
PS.3 Waar is de kloostertafel gebleven? Die heeft voorlopig een alternatieve plek in de tabaksschuur. Zelfs op warme dagen is het heerlijk toeven met een zacht doortrekkend windje en uitzicht op het populierenbos. Ook daar weer genoeg schrijfinspiratie!